.::به نام معبود رستگاران::.

حقیقت دعا

دعا و مناجات نوعی توسل عاشقانه به معشوق و پیوست موجودی بینهایت کوچک و ناتوان به موجودی بی نهایت بزرگ و تواناست.

آری در دعا و التماس که چونان گدائی بینوا دست به درگاه کریم و دراز می کند؛ به حقیقت وجودی خویش نزدیک می شود؛خود را تهیدست و بینوا ؛رانده و از همه جا مانده؛حقیر و فقیر؛ذلیل و زبون؛عاجز و ناتوان؛بیخود و بیچاره و بی پناه می بیند.

در این حال حقیقت هستی او که چونان سایه و شبحی از هستی واجب است نمودار می گردد و تنها چیزی که به او مدد می کند؛نوید می دهد و غرور می بخشد ؛احساس بستگی به حق و نیازمندی به خداست.

درک این معماست که به او حال می دهد و او را به عمق جملات شورانگیزی که در دعاهاست واصل می سازد.

 

 

خدا وندا سخت بحیرتم آنکس که ترا ندارد چه دارد؟

و آنکس که ترا دارد چه ندارد؟

کسی که حب تو دارد همه جهان دارد

کسی که با تو بوده هیچوقت تنها نیست             

                                                                   (از دعای امام حسین در روز عرفه)

 

 

بار خدایا تا آن لحظه که اوقاتم صرف اطاعت تو گرددبه من عمر عنایت کن و آنگه که عمرم ابزار گناه و چراگاه اهریمن شود پیش از آنکه قهرت مرا فراگیرد و خشمت بر من استوار گردد و کار از کار بگذرد ؛ عمرم بگیر و مرگم  فرا رسان تا در پیشگاه تو بارم سبکتر  و  کیفرم کمتر باشد.                                                                      

                                                                                   (از دعای مکارم الاخلاق )

 

 

 

بارخدایا دل عاشقان به عشق تو حیران است و راه مشتاقان به کعبه وصالت آسان و گذرگاه طالبان به حریم دیدارت روشن و هموار.

 

 

خدای من..آقای من  مهربان من؛ به عزت و عظمت فرو شکوهت سوگند اگر تو مرا از گناهانم بازپرسی من نیز تو را از عفو و گذشت بیکرانت باز خواهم پرسید و اگر تو مرا به پستی و زبونم باز خواست کنی من ترا به بزرگی و کرمت باز خواست خواهم نمود.

(از دعای ابوحمزه ثمالی)

خدایا چیزهای خوبی که به من داده ای از من مگیر 

خدایا مرا مورد شماتت  دشمنان و حاسدان قرار منده

خدایا مرا بسوی بدیهایی که مرا از آنها نجات داده ای بر نگردان

خدایا مرا هیچگاه به اندازه یک چشم به هم زدن هم به خودم وامگذار!!

/ 0 نظر / 13 بازدید